Πρόσκληση σε ευτυχισμένες στιγμές...

[...]

ξέρεις,φίλη μου,καμιά φορά νομίζουμε πως η ευτυχία προυποθέτει χωροταξία και περιβάλλον προστατευμένο.
Προυποθέτει ατμοσφαιρικές σκηνές,άνεμο,γέφυρες,ομορφιά,μουσική,τοπία....
Χρήματα η υλικά αγαθά.
Καλό φωτισμό και μπόλικα σκηνικά.

Σήμερα ήταν μια μέρα που δεν έκανα όλα όσα είχα προγραμματίσει.
Άφησα την μέρα να με πάει εκείνη σε τόπους δικούς της.

Τι κάνει μια στιγμή ευτυχισμένη;;;
Σίγουρα όχι όλα όσα είχαμε επιμελώς σχεδιάσει.
Σίγουρα όχι τα τοπία και ο φωτισμός.
Με τίποτα οι προθέσεις μας και τα καλώς μας καμωμένα έργα.

Ευτυχία συντελείται και  σε περιβάλλον όπως ένας συνοικιακός φούρνος,με καφέ σε χάρτινο σερβίτσιο και μια λιχουδιά στο χέρι...
Μια γάτα με περιλαίμιο στριφογυρίζει πάνω στις αχτίδες του χειμωνιάτικου ήλιου και ο άνεμος φυσάει σαν Άνοιξη.
Τίποτα δεν πήγε όπως τα θέλαμε και όλα έφτασαν στη σωστή τους θέση.
Αλλάξαμε διαδρομή και αφήσαμε τα βήματα να γίνουν αργά.
Μέσα σε αυτό το αστικό πρωινό πανηγύρι και λίγο πριν έρθεις ,πέρασε και ο παλιατζής της περιοχής μας..
"Όλα τα παλιά αγοράζω"

Εγώ σε περιμένω να ντυθείς και να έρθεις...
Δεν γίνεται να λείπεις από την χειμωνιάτικη λιακάδα και τον καφέ στο χάρτινο ποτήρι.
Σε περιμένω να σου πω:
Δεν θα πουλήσουμε τίποτα παλιό...θα το χαρίσουμε!
Έτσι..
Θα το χαρίσουμε και θα φύγει εν τω μέσω μιας ευτυχισμένης στιγμής!
Αυτής της στιγμής που ήρθε και μας βρήκε πέρα και μακριά από όλα όσα σχεδιάζουμε...
Τίμια πρόθεση της μέρας που ήρθε!

Προς το παρόν σε φιλώ!

Μαρία

Γράμματα στην Μαργαρίτα (Δεκέμβρης 2018)

Σαν κάποιος αθώος που είδε μπροστά στα μάτια του την πρώτη....θλίψη..

[...]

Κάθε μέρα ...πρόσωπα πέφτουν από τα μάτια μας στο χώμα τους.
Κανείς δεν είναι έτοιμος για τις πτώσεις τους,έτσι δεν είναι;;;
Ούτε καν εκείνα.
Ειλικρινά δεν ξέρω που πάνε όταν πέφτουν ακαριαία μπροστά μας...
Δεν προειδοποιούν...δεν σε προετοιμάζουν παρά μόνο πέφτουν και σακατεύονται μπροστά μας.
Οι σχέσεις είναι τόσο περίπλοκο πράγμα ...έτσι τουλάχιστον αποδεικνύει η ιστορία των τραγελαφικών συμβάντων μας.
Των αδιάψευστων γεγονότων μας...
Της ελεγχόμενης κατάντιας μας.
Οι απογοητεύσεις δεν τελειώνουν, φίλη μου,και πόσο έτοιμη να υπάρχω για δαύτες;;;

[...]
στον επόμενο καφέ μας η ιστορία τούτη θα έχει ξεθυμάνει μέσα μου και θα μπορώ να στην αφηγηθώ σαν κάποιος...τρίτος.
Σαν κάποιος αθώος που είδε μπροστά στα μάτια του την πρώτη....θλίψη..
Προς το παρόν σε φιλώ!

Μαρία

Γράμματα στην Μαργαρίτα (Δεκέμβρης 2018)

___________________________________________________________

Τα Γράμματα είναι μικρές σύντομες σκέψεις...τρόμου.
Ανθρωπιάς.
Σεβασμού.
Αγάπης...κυρίως Αγάπης.
Μια προσπάθεια "γνωριμίας"με ανθρώπους που μετράτε μαζί λίγα χρόνια μα μπόλικη ψυχή.
Μια προσπάθεια να πάρουν οι λέξεις τα βάρη και όχι η καρδιά.

Συνεχίζονται.....

Φώτο : Erik Witsoe