Χάσαμε χρόνια με τα "σε αγαπώ"...

Χάσαμε χρόνια με τα "σε αγαπώ".
Χάσαμε κιλά,ύπνο,μυαλά,ώρες,νύχτες,ανθρώπους.
Ένα πρωινό μου είπες πως δεν θα μου ξαναπείς ότι με αγαπάς.
Γιατί...χάνουμε τον μόνο μας χρόνο!
Έτσι...
Αποφάσισες να με σπρώξεις στη λίμνη,να με κεράσεις μπύρα,να με διαβάσεις,να με γράψεις,να με συναντήσεις,να με φωνάξεις...
Κάθε φορά που περιμένω να με αγαπάς...
Με κοιτώ σε μια φωτογραφία μου...
Και έτσι..ξέρω!
Πως δεν χάνουμε κανέναν χρόνο μας!

Μαρία Βούλγαρη,Επίθεση διαρκείας.(απόσπασμα)
ΙΚΕΤΕΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ
(ταξιδιωτικός οδηγός σε δυό πρόσωπα)

Φώτο:ΙΚΕΤΕΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ στη Πράγα.

Φαντασίωση..

Κρατώ την πιο εμμονική μου φαντασίωση για σένα.
Την φέρνω βόλτες στο μυαλό μου και στην χαρίζω κάθε μέρα.
Περιμένω...
Να κοιταχτείς σε έναν καθρέφτη με όσα μάτια διαθέτεις.
Ξέρεις πως δεν θα δεις τίποτα.
Ο καθρέφτης θα ντραπεί για λογαριασμό σου.
Θα ντραπεί που του είσαι αόρατος.
Θα ντραπεί και για μένα.
Που περιμένω.. να έχεις μάτια.


Μαρία Βούλγαρη,ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ

Αδειάζει η νύχτα ιστορίες...

Αδειάζει η νύχτα ιστορίες.
Τις αδειάζει με σταγονόμετρα.
Πέφτουν με ιλιγγιώδη βραδύτητα στα μαλλιά μας.
Κυλούν ορμητικά αργά στις άκρες από τα κορδόνια μας.
Φαντάζουν οι ίδιες ολοκαίνουργιες.
Τρομάζουν τόσο με την πτώση τους πάνω μας που φεύγουν τρέχοντας προς κάθε μας κατεύθυνση.
Χωρίς να συμφιλιώνονται με τα οδικά μας δίκτυα.
Αναρωτιούνται για τα κείμενα μας.
Κάποιες φορές αυτοκτονούν στα σεντόνια μας.
Πάντα...
Προσποιούνται αστέρια που πέφτουν.

Που θα μελαγχολήσεις απόψε;;;;;;;;;;
Σε βαρέθηκα να με κλέβεις...

Μαρία Βούλγαρη,Η αληθινή ιστορία της νύχτας
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΛΑΜΠΑ

Υπόνοια συμπόνιας

Σε σκέφτομαι σαν έναν άνθρωπο που η φορά του ανέμου υπερισχύει της ισορροπίας του.
Σαν έναν άνθρωπο του δρόμου που προσπαθεί να καθαρίσει τα ρούχα του.
Σαν ένα προϊόν που ανακυκλώθηκε και έχασε όλα του τα στοιχεία θρέψης.
Σαν αίμα που έχασε τη ζωντάνια του κόκκινου και απλώνεται καφετί στα χρόνια του.
Σαν μια θάλασσα που δεν βλέπει λιμάνια και φάρους.
Δεν μπορώ να σε λυπάμαι γιατί αυτό σημαίνει πως κάποτε σε αγάπησα.
Δεν μπορώ ούτε να σε σημειώνω γιατί αυτό προϋποθέτει.. εμένα.
Δεν μπορώ να σου προσφέρω τίποτα άλλο...
Λυπάμαι...
Για σένα..
Υπαινίσσομαι...συμπόνια.
Σαν ευχή για τις ατέλειωτες νύχτες σου.

Μαρία Βούλγαρη,Υπόνοια συμπόνιας

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΡΧΗΣ (2016)

Οι ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ  ΑΡΧΗΣ ξεκίνησαν το 2016 και  είναι μικρές κουκκίδες παρατήρησης στην μεγάλη αρένα που καθημερινά παλεύουν ο Άνθρωπος,τα ανθρωπάκια και η Αγάπη.
Η άνιση μάχη.
Η ευχή ενός δίκαιου δρόμου.

Σκουπίδια από μέρες

Πέρασαν οι μέρες που με άκουγες..σαν ολοκληρωμένο άλμπουμ.
Οι  μέρες που σχολίαζες τις συγχορδίες μας και γελούσες.
Που άλλαζες τις χορδές στις νύχτες μας...
Που γυρνούσες παρτιτούρες και με σκέπαζες..
Δεν έφτασαν τα χρόνια να με ακούσεις χωρίς θόρυβο..
Χωρίς τα συνηθισμένα μου παράσιτα...
Πέρασαν οι μέρες..και εσύ επιμένεις να αντιγράφεις τις μόνες λέξεις που κρατώ.
Κάποιες λίγες φορές σαρώνω τα φύλλα που δεν σκούπισες και από κάτω βρίσκω μόνο σκουπίδια.
Όχι από γιορτές...
Μόνο σκουπίδια που τραγούδησες.
Ο χρόνος πια μετρά μόνο από μέρες που πέρασαν.
Εσύ..πάντα να τις προσπερνάς και να τις περνάς ευλαβικά.
Σαν άδειο σαρκίο χωρίς μουσική.
Σαν ένα πορνείο γεμάτο νόμιμες πράξεις.
Πέρασαν οι μέρες...
Και θα περνούν...
Σαν...τα μόνα σκουπίδια που θα ακούς.

Μαρία Βούλγαρη,Σκουπίδια από μέρες
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ ΤΡΥΠΙΑΣ ΤΣΕΠΗΣ

Τηλεφώνημα...

Σήμερα μου τηλεφώνησε ένα τραγούδι...
Άργησες ,μου είπε,αλλά εγώ σε περιμένω εκεί που με άφησες..
Που είσαι;;; είπα.
Στο φανάρι της πόλης που αγκαλιάζει όσα άφησες.
Θα επιστρέφουμε.


Μαρία Βουλγαρη,Σύντομα φιλιά στον Μολδάβα.

ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ...ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ

Τα ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ ..ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ είναι αφιερωμένα στον Π.
Για τα τσιγάρα μας,τα ταξίδια μας,τα σχέδια μας και κυρίως τη ζωή.
Αυτή που αφήσαμε..και αυτή που μας περιμένει στα φανάρια της κόκκινης πόλης.

ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

"ΓΙΟΡΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ"
Μια γιορτή για τις ζωές που δεν τα παρατούν,δεν εγκαταλείπουν,δεν το βάζουν κάτω.
Με αναπνοές αισιοδοξίας!
Με κινήσεις "πολεμιστών"του μέλλοντος!
Με "βουνά" ολόφωτα!
Με "δέντρα"πολύχρωμα!
Με "χορευτές"σε βήματα ανθρωπιάς!
Σε τεράστια άλματα!
Μια γιορτή με τη γιόγκα για τον άνθρωπο,γύρω από τον άνθρωπο,πάντα στον άνθρωπο!
Για όλους όσους η δυσκολίες τους κάνουνι να θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο μετά μανίας!
Σας προσκαλούμε!!!
Έρχεστε;;;

Σάββατο 17 Δεκέμβρη
17:00 -19:00
ΣΤΕΓΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ,Κολοκοτρώνη 36 -Χαΐδάρι

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΥΜΕ:
Παιδικές πάνες, σαπούνια , αφρόλουτρα παιδικά και ενηλίκων, ταμπόν, σαμπουάν, οδοντόκρεμες, μωρομάντηλα, κρέμες παιδικές καλλυντικές. 

Μη ξεχάσετε το στρωματάκι σας!!!

********************************************************************************

"Η Γιόγκα για τους πρόσφυγες θα πραγματοποιηθεί ένα όμορφο απόγευμα, με δυο ώρες πρακτικής γιόγκα που θα διδάξει η Σοφία Μιράντα Σολδάτου, απο το Nataraja Yoga Center, με πολύ χαρά!

Ο γρηγορότερος και πιο σίγουρος τρόπος για ανυψώσουμε τις ζωές μας είναι να ανυψώσουμε τη ζωή των άλλων. Μέσα από την πράξη της προσφοράς επεκτείνουμε τη δική μας ικανότητα για χαρά και συμπόνια και τελικά, τροφοδοτούμε την έμφυτη επιθυμία μας να μοιραστούμε την καλοσύνη που υπάρχει στις καρδιές μας με τους γύρω μας!

Σε αυτό το ανοικτό μάθημα θα εξερευνήσουμε αυτά τα θέματα μέσω μιας εγκάρδιας πρακτικής, η οποία θα είναι κατάλληλη για όλα τα επίπεδα ασκούμενων! "

Φώναξε χειμώνα..

Σήκωσε πανό ο χειμώνας.

"Έρχομαι"

Και από τότε...

Έρχομαι!

Με βραδυνές πτήσεις,σε χαμηλές πτήσεις.

Με αυτιά βουλωμένα για να σε ακούω καλύτερα!

Με spray αποσυμφορητικά των "συμφορών'.

Με βιταμίνες και μπάρες δημητριακών αγάπης.

Με γάτες και κάλτσες.

Στα μεγάφωνα ο χειμώνας αποφασίζει.

Χωρίς να διατάζει.

"Τελικά έρχομαι"

Και από τότε...

Έρχομαι!

Κυρίως όπως..δεν μπορώ.

Και ο χειμώνας μας..επίσης!!!




Μαρία Βούλγαρη,Φώναξε χειμώνα

ΙΚΕΤΕΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ




Καλό μήνα σε όλους!!

Να επιστρέφετε!

Σημείωση που στεγνώνει...

Υπάρχουν οι καιρικές συνθήκες...
και οι συνθήκες βροχής.
Κάτω από αυτές της συνθήκες τα πάρκα γεμίζουν καθίσματα για να κάτσει η αγάπη.
Αυτή η άγνωστη,κατακρεουργημένη έννοια.
Αυτή η χιλιοειπωμένη λέξη που τώρα πια ακούγεται σαν...απαγορευμένη.
Υπάρχουν οι καιρικές συνθήκες...
και οι συνθήκες βροχής.
Κάτω από αυτές όλοι συνθηκολογούμε χωρίς να διαβάσουμε τις ψιλές "σταγόνες".
Αργότερα θα καθαρίσουμε το κάθισμα και θα τινάξουμε από πάνω μας...τον λεκέ της άγνωστης έννοιας.Της απαγορευμένης λέξης.
Πολύ αργότερα θα γράψουμε και ένα ποίημα ως συμβόλαιο εξαγοράς της λήθης.
Υπάρχουν οι καιρικές συνθήκες...
και οι συνθήκες της βροχής.
Κάπου στο ενδιάμεσο εμφανίζεσαι και εσύ για να επιβεβαιώσεις τα ποιήματα.
Τις συνθήκες.
Την συνθηκολόγηση.
Αλλά ποτέ...
Τις συνθήκες της βροχής.
Κρίμα...
Μαρία Βούλγαρη,Σημείωση που στεγνώνει.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ.."ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ"
(για τον χρόνο και τον άνεμο)

Απόλυτα ερωτικό....

Τα βράδια που πέφτουμε στα μαξιλάρια μας...
Και αφού...
Έχουμε ακυρώσει εισιτήρια επιστροφής...
Έχουμε περπατήσει στην ομορφιά και στην ήττα της πόλης...
Έχουμε κρυφτεί σε χαρτόκουτα βροχής...
Έχουμε φωνάξει για να μας ακούσουμε..
Έχουμε κλάψει μέσα στον καφέ μας...
Έχουμε καπνίσει έρωτες σε συσκευασίες θανάτου...
Έχουμε κρύψει στις τσέπες μας τα γράμματα από το όνομα σου...
Τα βράδια αυτά.. μαζί με τον ύπνο μας σου κάνω έρωτα με μια μικρή ερώτηση.
"Τι γυρεύουμε εμείς μέσα στη νύχτα των άλλων".
Τα βράδια αυτά...μαζί με τον ύπνο μας μου κάνεις έρωτα χωρίς  μεγάλη απάντηση.
Έτσι...κοιμόμαστε και οι δύο σίγουροι πως κρατάμε στα χέρια μας τα γράμματα από τα ονόματα μας.

"Δεν ακούει κανείς, δεν ξυπνάει κανείς
Μόνο οι καρδιές μας ηχούν και τίποτε άλλο
Ήρθε ο καιρός να μου πεις, είναι καιρός να μου πεις
Τι γυρεύουμε εμείς μέσα στη νύχτα των άλλων"
Γιάννης Αγγελάκας

Μαρία Βούλγαρη,Απόλυτα ερωτικό
ΑΦΟΡΜΗ ΣΑΝ...ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Ερημιά...

Frieden, τα σκοτεινά χρόνια δεν τελείωσαν για την Alexander Platz.
Τα ξανθά σου μαλλιά κάηκαν το δεκαεννιά.
Οι μέρες μοιάζουν καταπληκτικά με τη νύχτα.
Νεκρά μνημεία για νεκρούς που δεν τάφηκαν ποτέ.
Η μέρα ηττήθηκε από τη νύχτα Frieden ξανά το είκοσι τρία.
Το τριάντα τρία τα τάγματα εφόδου ορμάνε και κατασπαράζουν την ιστορία.
Οι μέρες πια και οι νύκτες γίνονται ένα.
Τρέχεις να κρυφτείς αλλά σε βρίσκουν.
Τα ξανθά σου μαλλιά κάηκαν ξανά μαζί με σένα στο προαύλιο των νεκρών...

Περίμενέ τους. Περίμενε τους νεκρούς που έρχονται. Κάπου κοντά σου κρύβονται.
Θα τους βρουν όπως και σένα για ακόμη μια φορά.
Ναι, είναι εκεί οι νέοι νεκροί, λουσμένοι από θάνατο και μοναξιά καθώς τα πολυβόλα κατά δεκάδες ορμάνε. Frieden, το Βερολίνο ζει μόνο μέσα στις μυρωδιές που εκπέμπουν τα δέντρα τουTiergarten. Είναι οι μυρωδιές των πτωμάτων που επιστρέφουν.
Ένα τείχος υψώθηκε το εξήντα ένα και το ογδόντα εννιά έπεσε με εκδηλώσεις και όνειρα.
Άφησαν λίγο για να θυμίζει…
Κάπου εκατόν πενήντα μέτρα με graffiti ντυμένο.
Το checkpoint Charlie, είναι μουσείο πια και η κάθοδος των τουριστών το τρομάζει.
Τι να σου κάνει όμως Frieden ένα τείχος που έπεσε όταν η ιστορία δεν έχει ποτέ αγάπη να σου δώσει; Frieden, τα κτίρια που βλέπεις δεν είναι τα ίδια με χθες.
Το έδαφος τα κατάπιε το σαράντα πέντε.
Ό,τι βλέπεις είναι φαντάσματα. Φαντάσματα και σκιές. Τίποτα δεν έμεινε απ’ το χθες.
Όλα είναι αναμνήσεις μόνο για να κλαις. Αναμνήσεις και σκόνη όση θες.
Δεν υπάρχει μέρα εδώ. Εδώ δεν υπάρχει μέρα. Η μέρα ηττήθηκε απ’ τη νύκτα.
Για δες τα σκιουράκια στα μεγάλα πάρκα. Μαζεύουν την τροφή τους πριν απ’ την μπόρα.
Μαζεύουν την τροφή τους και χάνονται. Χάνονται τρέχοντας μέσα στις πυκνές φυλλωσιές στα πόδια των δέντρων.
Τι να σου κάνει ένα τείχος που έπεσε; Frieden… δεν υπάρχει επιστροφή.
Όλα τελείωσαν.
Λίγοι βλέπουν αυτό που σου λέω. Λίγοι κρατάνε επαφή με την ιστορία. Λίγοι μας καταλαβαίνουν. Λίγοι, αυτοί που επαγρυπνούν.
Δε θα σου πω τίποτα άλλο. Τα βλέπεις και μόνη σου. Δεν υπάρχει Ευρώπη. Η Ευρώπη ήταν εδώ πάντως.
Άκου… ένα ψίθυρο που βγαίνει απ΄ τους δρόμους.
Μονολογούν όλο ενοχές: « Η Ευρώπη ήταν εδώ… αλλά χάθηκε…» Χάθηκε Frieden με βάδισμα της χήνας και λάβαρα θανάτου.

Πάμπος Φιλίππου
Από την ποιητική συλλογή "Κάνε ο,τι σου λέει η πόλη"