Τρίτη 21 Νοεμβρίου 2017

Χέρια...


[...]

Τα χέρια μας αποτελούν πηγή τεράστιας δύναμης.
Με τόσο βαθιά επιδεξιότητα, ευαισθησία και χρησιμότητα, τα
ανθρώπινα χέρια μπορεί να είναι ένα από τα πιο καθοριστικά χαρακτηριστικά μας ως είδος. Παίζοντας κιθάρα, κρατώντας ένα μωρό,το πλέξιμο ενός πουλόβερ, η οικοδόμηση ενός σπιτιού, η ζωγραφική : μέσω της χρήσης των χεριών μας
δημιουργούμε και διαμορφώνουμε τον κόσμο στον οποίο ζούμε.
Τα χέρια μπορούν να θεραπεύσουν, τα χέρια μπορούν να βλάψουν.
Ένα άγγιγμα μπορεί να μεταδώσει ευρύ φάσμα σκέψεων, συναισθημάτων ή προθέσεων.
Τα χέρια λένε την ιστορία της διάθεσης ή της κατάστασης του νου μας.
Ακόμα και τα φυτά και τα ζώα ανταποκρίνονται στις λεπτές
αποχρώσεις της αφής μας.
Με τα χέρια να παίζουν τόσο κεντρικό ρόλο στην εμπειρία μας ότι είμαστε άνθρωποι,  δεν αποτελεί έκπληξη το ότι πολλές από τις μεγάλες πνευματικές και καλλιτεχνικές παραδόσεις του κόσμου θεωρούν τα χέρια ως..ιερά.
 Με πέντε δάκτυλα, είκοσι επτά οστά και δεκαπέντε αρθρώσεις, καθώς και πολυάριθμους συνδέσμους, το ανθρώπινο χέρι είναι ένα αριστούργημα της φύσης.
 Ίσως γι 'αυτό πολλοί πολιτισμοί σε όλη την ιστορία θεωρούν το ανθρώπινο χέρι ως ένα τέλειο μικρόκοσμο του σύμπαντος...


[...]

Οι mudras των χεριών έχουν σημαντικό ρόλο στη γιόγκικη σκέψη και την ινδική κουλτούρα, όπου εκεί έχουν πιθανώς εξηγηθεί λεπτομερέστερα από οποιαδήποτε άλλη παράδοση.
Ωστόσο, αυτή η γνώση μπορεί να είναι χρήσιμη σε όλους μας ώστε να φέρνουμε περισσότερο νόημα στην ευαισθητοποίησή μας και στην έκφρασή μας.
Τα χέρια είναι το επίκεντρο των περισσότερων από αυτά που κάνουμε, αντικατοπτρίζοντας τον τρόπο που σχετιζόμαστε με με τη ζωή και τον τρόπο που αγγίζουμε τον κόσμο.
 Όταν  η ενέργεια μας στα χέρια  είναι ισχυρή, καθαρή και δημιουργική , η ζωτικότητα και η προσοχή μας είναι παρομοίως ενεργοποιημένη με θετικό τρόπο.
 Όταν δεν υπάρχει εστίαση ή προσοχή στα χέρια μας, η ζωή μας επίσης συχνά στερείται εστίασης και κατάλληλων κινήτρων.


Από το βιβλίο, MUDRAS OF INDIA

A Comprehensive Guide to the Hand Gestures of Yoga and Indian Dance

Expanded Edition

CAIN CAROLL AND REVITAL CAROL
FOREWORD BY DR. DAVID FRAWLEY


Ευχαριστίες από καρδιάς στον δάσκαλο μου Σωτήρη Ζλατίντση που μου γνώρισε το παραπάνω βιβλίο.




  Έργο του Verebes György



 





  
 




 
 


 

Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 2017

Λένε πως το μπετόν είναι...

[..]

Τι να λέω ένας ζαλισμένος και ανέραστος δούλος
Χωρίς καν μια μήτρα να μ' απαιτεί πίσω;
Εγώ ιδρώνω μονάχα
Ταπεινός , χωρίς να ζητάω
Κι οι τρελοί χοροί πίσω στο κρανίο μου
Φωνάζουν : "Γίναν αυτά!
Σε νύχτες χωρίς πυρ,μ' ερωτιδείς ανθρώπους συντροφιά"
Πριν να συναντήσω τα καναρίνια που σε ζαλίζουν
Αχ αυτή,η σαν ήλιος,κιτρινίλα τους...
"Χους ει και εις χουν απελεύσει"
Μπα,ποιος ξέρει το πριν...
Από παραμυθίες μόνον
Η και σκληρές ψευδαισθήσεις.
Το χώμα και τα άρβυλα και τα μάτια σου.
Πιθανότατα κάποιες ταινίες στο σινεμά
Όλα αυτά με παρηγορούν.
Τα θυμάμαι και δεν χάνω τη σειρά
Πάντα χρειάζεται μια σειρά
Σαν ένας καφές πριν σηκωθείς
Αυταπάτες βοήθειας.

Λένε πως το μπετόν είναι
Φρικτός μορφασμός.

Νίκος Κυριακίδης

Από την ποιητική συλλογή,ΧΡΟΝΟΣ
εκδ. ΣΑΙΞΠΗΡΙΚΟΝ




Έργο της Olena Maksymova
 

Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017

Κι αν είναι...

Κι αν είναι να επαναλαΜβανόμαστε...
Κι αν είναι να ακούΜε ,να Μιλάμε,να γευόΜαστε..
Κι αν είναι να τρέχουΜε..
Αυτό κυρίως...
Αν είναι να τρέχουΜε ανάΜεσα σε δυό Μαγνήτες που έλκονται γνώριΜα ασυναίσθητα..
Αν είναι...
Να είναι βροχή!

Βλέπεις...
Όταν βρέχει όλα πέφτουν στην σωστή τους δόση.
Αυτή της Μόνης μας πραγΜατικότητας.

Πόσους λυπηΜένους χωρά τούτος ο κόσμος;;;
Και εγώ..όλα όσα θέλω να σου πω...στα φίλησα!

Μαρία Βούλγαρη,Τι σου λέω...

Σημειώσεις απλής...Μεταφυσικής (Νοέμβριος 2017)


Έργο:Jarko Aka Lui Grande,Swan Lake




Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2017

Ημερολόγια με αργίες σε ταξιδεύουν...

Πόλη οMίχλης
ΗMερολόγια Mε αργίες σε ταξιδεύουν
Η άφιξη τους επιθυMία

Φράκτες νερού
Λιπόσαρκες νύχτες
Η αναχώρηση τους αδιαπραγMάτευτη

Πρόσωπα σύνορα
ΑνέMελες θλίψεις
Η παραMονή τους βεβαιότητα


Η επιθυMία είναι η Mόνη αδιαπραγMάτευτη βεβαιότητα.
Σε ακουMπώ ...από το Mέλλον.




Μαρία Βούλγαρη,Αφήγηση Mέλλοντος





 

Τετάρτη 15 Νοεμβρίου 2017

Λιώνω...

Δεν υπάρχουν πολλές λέξεις να σας γράψω από την Πράγα.
Όλα έχουν ειπωθεί και πια προτιμώ να φιλώ από το να γράφω.
Κράτησα μόνο τα κυρίαρχα ρήματα της βόλτας μου αυτής.

Απορρίπτω

Τους κυνικούς που μας πλησιάζουν και μας προσκαλούν με το πιο άθλιο "έλα"τους.
Τους ανέλαβε ο Μολδάβας αυτούς και είναι σε καλά νερά πλέον.
Αυτά της λήθης.

Λιώνω

Λιώσαμε τα πάντα μας!
Παπούτσια,κάλτσες,καρδιές,σοκολάτες,απουσίες,ποιήματα,στέγες,φωτογραφίες.
Λιώσαμε και λιώνουμε γύρω μας και μέσα μας.
Αγαπάμε από την μόνη μας αρχή.
Πάλι!!!

Λιώνω σημαίνει.. με επιστρέφω!!!
Λιώνω σημαίνει ....όλα ξανά από την αθώα τους αρχή!

Φήμες είπαν πως όλα έλιωσαν...
Και πραγματικά είναι αλήθεια!

Μαρία

ΙΚΕΤΕΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ

Φώτο:ΙΚΕΤΕΣ
Καλό ταξίδι στα "έλα"!!!
Πάντα ο Μολδάβας!!!





Τρίτη 14 Νοεμβρίου 2017

Ένα μπουκέτο χέρια...

Όταν έφτασα στην Mala Strana έτρεξα να χτυπήσω το κουδούνι στο σπίτι του Sudek.
Γύρισα μισή.
Και δεν με περίμενε μεσημέρι.
Τον βρήκα στην αυλή του να καλλιεργεί χέρια.
Τίποτα δεν είχε αλλάξει από την τελευταία φορά.
Εξακολουθούσε να βρέχει στην πόλη του.
Εξακολουθούσα να μη κρατώ ομπρέλα.
Δεν είπαμε και πολλά.
Έτσι κι αλλιώς η υγρασία έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε αυτή την αυλή.
Ανταλλάξαμε μερικά ποιήματα,ήπιαμε πολλές απουσίες,γελάσαμε με τις σκιές...
Εκείνος ακόμα ελπίζει στην τιμιότητα.
Εγώ ακόμα εύχομαι επιστροφές που δεν γυρνούν.
Η ώρα είχε περάσει.
Τα χέρια του είχαν πλέον βγάλει τα πρώτα τους φυλλαράκια.
Ο χειμώνας κατέβαινε με κασκόλ από τον Μολδάβα.
Έπρεπε να γυρίσω πίσω στις γέφυρες.
Φιληθήκαμε!
Εκείνος στον κήπο και εγώ στην τζαμαρία που μετά μανίας φωτογράφιζε.
Όταν άνοιξα τα μάτια μου...
Κρατούσα ένα μπουκέτο από χέρια!
Γεμάτα...τίμια ποιήματα!
Κάποιοι θα τα πουν φωτογραφίες..
Αλλά...
Οι φωτογράφοι είναι οι μεγαλύτεροι ποιητές,βλέπετε.
Αφηγούνται τον χρόνο μας!

Μαρία Βούλγαρη,'Ένα μπουκέτο χέρια
Για τον "Ποιητή της Πράγας"Josef Sudek

******************************************
Μόλις πάτησα το πόδι μου για δεύτερη φορά στην Πράγα έτρεξα στο σπίτι του Sudek στην οδό , Újezd 30, Praha 1 στην  Malá Strana.
Ο φωτογράφος έζησε εκεί από το 1927 έως το 1967.
Ο κήπος είναι του 19ου αιώνα.
Στις περισσότερες φωτογραφίες του θα τον βρείτε εκεί.
Η συγκίνηση και το ταξίδι μου...είναι τα χέρια του.

Μαρία
ΙΚΕΤΕΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ 
ΠΡΑΓΑ Νοέμβριος 2017

Καλώς σας βρήκαμε !!!



Φώτο:ΙΚΕΤΕΣ στο http://www.prague.eu/en/object/places/916/atelier-josefa-sudka 

Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2017

Πρόθεση

Όταν ενώσεις τις παλάμες στην καρδιά ανοίγεις έναν καινούργιο χάρτη.
Στον ουρανό.
Θέτεις την επιθυμία σου.
Βρέφος ξεκινάς και βρέφος θα φτάσεις.
Ποιος είναι ο τόπος αυτός που κατοικούν όλα μας τα αθώα;;;
Ποιο παράθυρο σπάει όταν τα δάχτυλά ενώνονται;;;
Ποιος είσαι και ποιος πηγαίνεις;;;
Τι θα ζητήσεις την κάθε σου μέρα πάνω στο στρώμα σου;;

Sankalpa

Η πρόθεση και το "Θέλω"που κατοικεί εκεί... που σπάνια πηγαίνεις.

Η κάθε μέρα είναι ακόμα ένα ταξίδι.
Σπάνια όμως φεύγουμε.
Συνηθίσαμε να αποχαιρετούμε όλες τις μέρες μας και να στεκόμαστε λυπημένοι.

Όταν ενώνεις τις άκρες των δαχτύλων σου σπρώχνεις ακόμα ένα λουλούδι να ανθίσει.
Στη γη σου.
Θέτεις το νερό σου.
Άνθρωπος θα ξεκινήσεις μα θα φτάσεις λιγάκι καλύτερος αν θελήσεις.
Ποια είναι αυτή η θάλασσα που θα κολυμπήσεις;;;
Ποια στεριά θα σε αγκαλιάσει;;
Πόσος είσαι και πόσος πηγαίνεις;;;

Sankalpa

Η ευχή και το "Θα" που αρχίζεις να ζωγραφίζεις.

Όταν ενώνεις την καρδιά σου με όλα όσα σε φοβίζουν και με όλα όσα σε αγαπούν ...

Θέτεις την πρόθεση σου.
Σαν χνάρι πάνω σε νερό...που τρέμει όμορφα.

Sankalpa είναι η πρόθεση που θέτει η καρδιά σου λίγο πριν περιπλανηθείς σε μια πρακτική της γιόγκα.
Ο τόπος των αθώων και των θαυμάσιων.

Μαρία Βούλγαρη,Πρόθεση

ΙΚΕΤΕΣ ΣΤΟ...ΣΤΡΩΜΑ

 

Πέμπτη 9 Νοεμβρίου 2017

Φήμες λένε πως ο Κάφκα ερωτεύτηκε...

Φήμες λένε πως ο Κάφκα ερωτεύτηκε!
Ξανά!
Αφού πρώτα...συγχώρεσε!
Για πρώτη φορά!

Ο Έρωτας...προϋποθέτει την συγχώρεση.
Της αφέλειας σου.
Της θνητότητας σου.
Της μικρότητας σου.

Φήμες λένε πως ο Κάφκα..δεν ήθελε να πεθάνει.
Και για αυτό ερωτεύονταν τακτικά.

Ο Έρωτας ...προϋποθέτει την επανάληψη.
Των φιλιών σου
Της φυλακής σου.
Της εξάρτησης σου από τα ποιήματα.

Φήμες λένε πως οι ΙΚΕΤΕΣ σε λίγες ώρες θα σας αγαπούν από την Mala Strana.
Χωρίς μπλοκάκια.
Χωρίς παλιές ιστορίες.
Χωρίς χιόνι.

Μέχρι τότε...

Να ακούτε τις...φήμες!

Μαρία
ΙΚΕΤΕΣ ΤΩΝ ΔΡΟΜΩΝ



Φώτο:Josef Sudek,Charles Bridge at night



Δευτέρα 6 Νοεμβρίου 2017

Μια μέρα σαν γενέθλια...

Συγκεντρώνω χρόνια τώρα κάδους απορριμμάτων που τους είπαν «εμπειρίες».
Πετάω μέσα τους λόγια,πρόσωπα,βιβλία,ταξίδια …
Εμπειρίες...αυτή η μάστιγα!
Αυτή την λέξη ποτέ δεν την κατάλαβα,ειλικρινά.
Κανείς και ποτέ δεν τις αξιοποίησε για ..καλό του.
Όλα είναι μια διαδρομή.
Ένας δρόμος.Μόνο.
Κάποιοι από αυτούς φτάνουν σε ό,τι εμείς  αποφασίσουμε.
Κάποιοι μας είπαν πως δεν τελειώνουν ποτέ.
Κάποιοι μας είπαν πως δεν οδηγούν..πουθενά.
Χθες,κάποιος με χτύπησε με τις λέξεις του...
Σήμερα με είδα όπως ακριβώς με βλέπουν όσοι με αγαπούν.
Αυτοί οι δρόμοι είναι οι αγαπημένοι μου.
Δίπλα στη μέρα που την είπαν γενέθλια ,μαγειρεύω έναν χάρτη.
Βάζω πάνω του τα ολόκληρα μου και φτιάχνω διαδρομές.
Θα ακολουθώ πάντα τον δρόμο που οδηγεί στο..πουθενά.
Μα θα τον ακολουθώ ολόκληρη!
Εκεί θα είμαι..
Εκεί θα σε περιμένω…

Αν έρθεις μαζί μου…θα είμαστε για πάντα  σε έναν δρόμο…αγαπημένο μας!
Να με βλέπεις και να σε βλέπω...ολόκληρο!

 
Μαρία Βούλγαρη,Μια μέρα σαν γενέθλια...για την κάθε μας μέρα


Η παρακάτω κούκλα είμαι..εγώ!
Μέσα από τα μάτια ανθρώπου που με αγαπά!
Γεννήθηκα 7/11.
Με βλέπω για πρώτη φορά σήμερα...
Και αυτό συνιστά τα μόνα γενέθλια που αναγνωρίζω.

Σε ευχαριστώ!

Κούκλα "Ούρσουλα"δια χειρός της Τασούλας Καλογρίδου των Mariel Dolls

Σάββατο 4 Νοεμβρίου 2017

Από 'δω και στο εξής θα σου μιλώ μόνο... με φιλιά...

Για αυτόν τον κόσμο που μου έδειξες μέσα σε έναν παράλογο χρόνο...

Για αυτό τον κόσμο με τα ζαχαρωτά,με τις ομπρέλες ,με τα συνεπή σύννεφα,με τα καινούργια τραγούδια,με τα σπασμένα παιχνίδια,με τα συντονισμένα δάκρυα,με τα ταξίδια που.. μόνο πηγαίνουν.
Για όλα αυτά που επιμελώς ξεχνάμε και ευχόμαστε να μας θυμηθούν.
Για αυτούς τους καθρέφτες που μου δείχνουν το πιο όμορφο πρόσωπο.
Και συγχωρούν την χειρότερη εκδοχή μου.

Από δω και στο εξής θα σου μιλώ μόνο... με φιλιά στα πιο όμορφα βλέφαρα σου.

Οι λέξεις μας άφησαν...και εμείς τις αφήσαμε να μας αφήσουν.
Συνθηκολόγηση...για να ζήσουμε στις γέφυρες.

Βρέχει....


Να αγαπάς...οριστικά!
Σε όλους τους...καιρούς σου.


Μαρία Βούλγαρη,Βρέχει













Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2017

Προσευχή....

Προσεύχομαι θα πει...

Αφήνω στη γη τα χνάρια μου
ως απόδειξη πως μια ακόμα ιστορία πέρασε από δω.
Ως χρέος σε μια νέα που ετοιμάζεται.

Καμιά πτήση δεν ξεκίνησε από τον ουρανό μα όλες έφτασαν εκεί.

Προσεύχομαι θα πει...

Ανεβάζω τα χέρια και προσκαλώ άλλη μια φορά την φωνή μου
Τα μάτια μου
Τα αυτιά μου
Χωρίς καμιά οφειλή στο χώμα.

Καμιά ευχή δεν ξεκινά αν δεν την φωνάξεις μα όλες θα επιστρέψουν κοντά σου.

Προσεύχομαι θα πει...

Είμαι ζωντανός και ζητώ ακόμα μια φορά να ζήσω.

Μαρία Βούλγαρη,Προσευχή

ΙΚΕΤΕΣ ΣΤΟ...ΣΤΡΩΜΑ



 

Ευχές....

Χρόνια καλά σε όλους τους φίλους μας!!! Είθε οι μέρες σας και οι νύχτες σας να σας βρίσκουν παρόντες στον μόνο χρόνο μας.. Το τώρα!!! Κ...